W 2002 roku wydali płytę „Dark Falcon”. Trzy lata później ukazała się EP-ka „Nortenãs”, na której oprócz utworów znalazły się też dwa klipy.
W czerwcu 2006 roku na rynku ukazał się longplay „Widows”, w całości nagrany na akustycznych instrumentach, będący równocześnie w bardziej spokojnym nastroju, niż poprzednie wydawnictwa. Dwa miesiące później premierę miał krążek „Mini Dream Island”.
W kwietniu 2007 roku wydali płytę „A Sewing Circle”.
W lipcu następnego roku pojawiła się płyta „Dream Island Laughing Language”, a pięć miesięcy później wydali ją na winylu pod tytułem „Upset The Rhythm”.
Swoją twórczość opisują jako „otwierającą erę post utworową”. To odpowiedź na pisanie muzyki pozbawionej sensu i kierunku, do którego ma zmierzać. Ich utwory są zupełnie inne, często składają się jedynie z kilku dźwięków, które można potem w nieskończoność rozbudowywać.
Czasem komponują materiał na dwa albumy równolegle, choć różnią je inne emocje. Do utworów podchodzą z różnych punktów widzenia, by wyizolować jakiś pomysł i potem pracować nad nim, rozwijać go. Pracują tyko na instrumentach akustycznych, choć te bardziej „czyste” dźwięki elektroniczne są potem nagrywane i generowane za pośrednictwem scratchu.
Ich występy przypominają wielkie warsztaty i są artystyczną improwizacją. Budzą zainteresowanie w środowisku muzycznym oraz wśród miłośników sztuki.
Lucky Dragons wykorzystują na scenie laptop, jako narzędzie muzyczne. Do tego dochodzą również własnoręcznie wykonane urządzenia elektroniczne oraz instrumenty ludowe. Wielką rolę gra tu również zaangażowanie publiczności. Chętne osoby otrzymują kable chronione kolorową wełną, z metalowymi zakończeniami, przez które płynie prąd o bardzo niskim napięciu. Osoby je dotykające tworzą w ten sposób dźwięki – uczestnicząc w całym performansie.
Na swoim koncie mają występy w najważniejszych muzeach oraz centrach sztuki współczesnej Europy i USA.
