Pustki

Powstał w lecie 1999 roku pod Warszawą. Założył go Radek Łukaszewicz (gitara) i Janek Piętka (bas). Pierwszy skład został wzmocniony Łukaszem Nowakiem (klawisze), Grzegorzem Śluzem (perkusja) i Mileną Łukaszewicz (instrumenty perkusyjne). Z czasem doszło do zmian personalnych – Nowaka zastąpił Daniel Pigoński.

W tym składzie zadebiutowali dwa lata później longplayem „Studio Pustki”, utrzymanym w stylistyce alternatywnego rocka. Krążek promował singiel „Patyczak”. W warstwie brzmieniowej słychać na nim fascynacje między innymi Velvet Underground i The Stooges.

Rok później z zespołu odeszli - Łukaszewicz oraz Pigoński (znany później między innymi z Elektrolotu oraz Polpo Motel), a formacja powiększyła się o nowego basistę Filipa Zawadę. Piętka tymczasem przejął stery instrumentów klawiszowych. Powyższe przetasowania personalne wpłynęły na zmianę repertuaru – zespół zrezygnował wtedy z rozbudowanych suit, opartych często na improwizacji i wyszukanym instrumentarium.

W 2004 roku na rynku ukazał się nowy album grupy – „8 Ohm”. Muzycy nazwali ją „Muzyką Ściany Wschodniej”. W stylistyce odbiegał od swego poprzednika – był bardziej wielowątkowy, a aranżacje wzmocniono saksofonem, skrzypcami, wibrafonem i fisharmonią. Uzyskano w ten sposób brzmienie kojarzące się z post rockiem, czy wręcz rockiem progresywnym i art rockiem. Skład formacji powiększył się wtedy o Barbarę Wrońską, grającą na instrumentach klawiszowych i skrzypcach.

Na początku 2007 roku doszło do kolejnych przetasowań personalnych w składzie – z grupą pożegnał się Filip Zawada, a potem jeden z założycieli - Jan Piętka. Formacja postanowiła jednak kontynuować działalność – główną wokalistką została Barbara Wrońska, a skład wzmocnił basista Szymon Tarkowski. Zespół przeniósł ponadto swoją siedzibę do Warszawy.

W maju tego roku wydana została płyta „Warszawa. Tribute to Joy Division” z roverami tego znanego zespołu. Na składance znalazło się nagranie Pustek - „Koniec kryzysu”. Kompozycja tak bardzo zainspirowała muzyków, że stała się punktem wyjścia dla prac nad nowym krążkiem formacji.

Koniec roku muzycy zamknęli dwoma piosenkami na albumie „Wyspiański wyzwala” – „Wesoły jestem” oraz „Jakżesz ja się uspokoję”.

Rok później premierę miał trzeci krążek formacji „Do mi no”. Przyniósł takie przeboje jak „Tchu mi Brak”, „Telefon do Przyjaciela” oraz „Słabość Chwilowa”. Uwieńczeniem 2006 roku był ich występ na gdyńskim Open’er Festivalu.

Równocześnie do materiału studyjnego powstawały ścieżki dźwiękowe do filmów – „Marco P. i złodzieje rowerów”, „Doskonałe popołudnie”, do rosyjskiego „Aelita” oraz sztuk teatralnych - „Cokolwiek się zdarzy, kocham cię”, „Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku” i „Osobisty Jezus”. W lipcu 2008 roku wydano longplay „Muzyka Teatralna i Filmowa”, składający się z 12 kompozycji z powyższych filmów i przedstawień. Dołączono go do Notatnika Teatralnego.

Trzy miesiące później swoją premierę miała płyta „Koniec kryzysu”. Promował ją singiel „Parzydełko”. Wydawnictwo zostało przyjęte entuzjastycznie przez krytyków, zdobywając nominacje do Paszportów Polityki oraz Fryderyków.

W październiku 2009 roku, po roku przerwy, Pustki ponownie ukazały światu swoje nowe wydawnictwo. Album "Kalambury" to zbiór dwunastu kompozycji do tekstów takich poetów jak Julian Tuwim czy Bolesław Leśmian. Do promocji wybrano tytułowy utwór.